«Շիկահող» պետական արգելոցը ստեղծվել է 1958 թ․-ին՝ Կապանի անտառտնտեսության հիման վրա, Մեղրու լեռնաշղթայի հյուսիսային լանջերի լայնատերև անտառների յուրահատուկ ֆլորան և ֆաունան պահպանելու, ուսումնասիրելու և վերականգնելու նպատակով։ 1963 թ․ այն հռչակվեց Բարթասի արգելավայր, իսկ որպես պետական արգելոց՝ վերստեղծվեց 1975 թ․։ Արգելոցի հիմնական արժեքներն են լայնատերև (կաղնու, բոխու) անտառները, եզակի բուսական համակեցությունները (կենու և արևելյան սոսու պուրակները) և նրանց հարակից կենդանական աշխարհի ներկայացուցիչները։
Արգելոցը գտնվում է Հայաստանի հարավում՝ Սյունիքի մարզի Կապանի շրջանում, և ընդգրկում է 29 505.845 հա տարածք, որից 12 137.075 հա կազմում է «Սոսու պուրակ» արգելավայրը, իսկ 17 368.77 հա՝ «Զանգեզուր» արգելավայրը։ Զանգեզուրի գագաթներից են Շախբուզ (2 372 մ), Գյումարանց (2 366 մ), Մազրա (2 198 մ) և Բարթաս (2 186 մ) լեռները։ Արգելոցին հարակից են Շիկահող, Սրաշեն, Ծավ, Շիշկերտ և Ներքին Հանդ գյուղերը։
Բուսական աշխարհը հարուստ է խոնավասեր և ջերմախոնավասեր տեսակներով՝ կաղնիներ, բոխիներ, վայրի պտղատու ծառեր (տանձենիներ, վայրի խնձորենիներ) և բազմաթիվ էնդեմիկ բույսեր։ Արգելոցի տարածքի շուրջ 94 %–ը անտառապատ է։
Կենդանական աշխարհից հանդիպում են գյուրզան, ջրային և սովորական լորտուներ, եվրոպական իժ (վահանագլուխ)։ Թռչուններից տարածված են վայրի հնդկահավ, քարարծիվ, սպիտակագլուխ անգղ։ Կաթնասուններից նկատելի են գորշ գայլ, գորշ նապաստակ և լայնականջ ոզնի։ Թյուրիմացաբար հանդիպում է նաև բեզոարյան այծ։ Շատ տեսակներ ընդգրկված են ՀՀ Կարմիր գրքում։
