Խոսրովի անտառ պետական արգելոցը գտնվում է Հայաստանի Արարատի մարզում և աշխարհում համարվում է միաժամանակ հնագույն ու արժեքավոր պահպանվող տարածք։ Այն հիմնադրվել է 4-րդ դարում՝ թագավոր Խոսրով Կոտակի հրամանով (334–338 թթ.), իսկ 1958 թ. սեպտեմբերին ստացավ պետական արգելոցի կարգավիճակ։
Տարածք և հատվածներ․ արգելոցը ընդգրկում է ավելի քան 23 200 հեկտար՝ 700–2800 մ բարձրությունների երանգներում, բաժանված է Գառնի, Կաքավաբերդ, Խոսրով և Խաչաձոր հատվածների, ինչպես նաև ներառում է «Գոռավանի ավազուտներ» (95,99 հա) և «Խոր Վիրապ» (50,28 հա) արգելավայրերը։
Բուսականություն․ արգելոցը լցված է խոնավասեր և կլիմայական տեսանկյունից յուրահատուկ տեսակներով՝ կաղնիներ, բոխիներ, վայրի պտղատու ծառատեսակներ և ավելի քան 1 800 բուսատեսակ, որոնցից 80-ը գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում, 24-ն էնդեմիկ են։
Կենդանական աշխարհ․ այստեղ հանդիպում են 283 ողնաշարավորներ՝ 192 թռչուն, 44 կաթնասուն, 33 սողուն, 9 ձուկ և 5 երկկենցաղ։ Մի շարք տեսակներ ներառված են ՀՀ Կարմիր գրքում և IUCN–ի Կարմիր ցուցակում։
Պահպանություն եւ ճանաչում․ 2013 թ. արգելոցին շնորհվեց Եվրոպական պահպանվող տարածքների դիպլոմ՝ իր բնապահպանական ու պատմամշակութային արժեքների համար։
FPAN «Գյուղական տուրիզմի զարգացման» ծրագիրը աջակցում է Խոսրովի արգելոցի պահպանությանը, գիտահետազոտական ծրագրերին և համայնքային կրթական նախաձեռնություններին, նպաստելով Հայաստանի բացառիկ բնական ժառանգության պահպանմանը։
